|
Helen Martin groeide op in Nieu Bethesda en verliet het dorp alleen enkele jaren tijdens haar jeugd. Haar immense gevoeligheid, haar ongewone liefdesleven en het feit dat ze minstens eén abortus heeft gehad bracht haar in onmin met de bewoners van het calvanistische dorp. Meer en meer trok ze zich terug in haar huis. In de kameeltuin hangt prominent de tekst “this is my world” (dit is mijn wereld).
In de loop van de jaren werkte zij samen met diverse medewerkers (de beroemdste is Koos Malgas) aan de realisatie van haar veelkleurige huis en haar fantasietuin van beton- en glasbeeldhouwwerken. Aan de binnenkant van het Uilenhuis zijn de muren bedekt met diverse kleuren glasscherven en zijn de spiegels opgehangen naar de verschillende lichtinvallen door de dag heen. De lantaarns en kaarsen bundelen hun licht en spreiden deze naar de spiegels. De kameeltuin staat vol met beelden, waarvan vele kamelen of wijzen, die allen naar het oosten staan gericht, naar een Mekka.
Kort voordat ze 79 werd beëindigde Helen Martin haar leven door het drinken van bijtende soda. Over haar zelfmoord gaan vele geruchten. Haar zicht zou minder geworden zijn door schade opgelopen door de glasscherven, dat ze een ruzie had, of dat ze vreselijk depressief zou zijn geworden.
In werkelijkheid behoren de gebeurtenissen in haar leven, de krachten die haar dreven, en haar keuze om te sterven allen tot een groot mysterie. Er zijn reeds meerdere interpretaties aan gegeven, de meest bekende zijn “This is my world” van Sue Imrie Ross, en de “Road to Mecca” van Athol Fugard. Zeker is dat er achter haar krachtige en opzienbarende visie, een visie schuil ging die groter was dan het leven.
Het Uilenhuis is in de zomer dagelijks geopend van 8:00 tot 18:00 uur en in de winter dagelijks van 9:00 tot 17:00 uur. De entree bedraagt R10.
Voor meer informatie, bezoek www.owlhouse.co.za
